15 Desember 2008

AYO MENULIS

Blog kiye wis sue ora diapdit. Pirang dina bae ora ana tulisan anyar. Sepi sunyi. Jan-jannya, aku nunggu ana tulisan anyar seka batir-batir sing wis tek undangi kon dadi penulis. Tapine koh tekan siki esih sepi-sepi bae ya? Ada apa denganmu?



Nangapa koh batir-batir urung gelem pada nulis nang kene ya? Sing bisa njawab tentu batir-batir kabeh sing wis tau tek undang kon dadi penulis blog kiye.. Apa karena urung kober, apa bebeh nulis, apa jan-jannya blog kiye ora pantes dadi milik umum, de el el de el el... Jajal mengko tek gawe polling men pada diisi.


Padahal sing tek karepna inyong jane sederhana, blog kiye men dadi dueke bareng-bareng, dikelola bareng, ana kasil dinikmati bareng. Karena akeh sing ngisi, dadine inpormasi seka tulisan kan bisa lewih akeh, gaya tulisan lan bahasane juga dadi lewih variatif. Ora membosankan nek inyong bae sing nulis. Kue tok jan-jannya..



Atau ada usul, saran, dan kritik mengenai ide ini? Silahkan tinggalkan komentar untuk didiskusikan.



Ayo nulis Kang..

KABAR PROSES PENGISIAN PERANGKAT DESA

Pengisian dan pengangkatan perangkat desa nang Peniron ternyata mundur dari jadwal. Sebab musababe karena ana beberapa poin pengumuman Panitia sing kudu direvisi berdasarkan setelah mendengar berbagai aspirasi masyarakat.


Tapi ngapurane, revisi pengumuman ora sempat diposting nang blog kiye karena admin ora kober mbukak blogger. Dina siki, Senen 15 Desember pendaftaran resmi ditutup. Urung ana info sapa-sapa sing wis ndaptar, tapi ngesuk mesti tek kabari sekaligus profil mengenai kandidat-kandidat pejabat desa mau bakal tek tampilna nang kene. Sabar ya…



Menurut iklan pengumuman sing sempat tek poto, dina ngesuk Panitia molai melakukan penelitian berkas. Bar diteliti, sing berkase urung kumplit mungkin kon nglengkapi, tapi sing ora memenuhi syarat kayane langsung knock out. Ujian tertulis lan wawancara dilaksanakan tanggal 23 Desember sementara pengumuman dan seterusnya inyong urung ngerti. Ngesuk nek olih inpo tek tampilna nang kene. Sabar ya…


Proses pengisian perangkat desa Peniron walaupun jabatan ndesa, tapi lumangyan anget. Mbuh anu kepriwe, nganti dilakoni padu lan otot-ototan karo batir dewek. Mungkin nang sebagian wong Peniron karena dadi perangkat dianggep naik drajat apa ya? Ya ora moga-moga, kabeh proses pengisian perangkat bisa mlaku kanti bener lan menghasilkan perangkat sing bener.


18 November 2008

PENGUMUMAN

Sebelumnya kami mohon maaf atas ketidaknyamanan Anda karena beberapa minggu terakhir blog ini tidak diupdate dengan artikel baru. Disamping lagi tetirah sebagai laku mencari ilham dan ngelmu baru, blog ini juga mau dikelola secara bareng-bareng oleh siapapun wong Peniron yang mau berpartisipasi. 

Nantinya blog ini diharapkan menjadi media komunitas bersama untuk berlatih menulis dan belajar apa saja dan oleh siapa saja. Tak perlu muluk mau jadi apa blog ini ke depan, yang terpenting  sebagai sarana penunjang komunikasi blog ini tidak mati dan memberi pencerahan untuk kita bersama karena kita bisa belajar bersama-sama.

Untuk menulis, karena ini blog ndeso maka Anda tidak perlu nulis yang berat-berat karena kami malah takut tidak mudeng. Anda bebas menulis dengan gaya Anda sendiri karena dengan itu justru akan membuat blog ini semakin kaya. 
Topiknya pun bebas banget, apa saja asal jangan spam dan hal-hal yang berbau pornografi dan SARA. Selain itu, Anda juga tidak harus menjadi orang Peniron untuk menjadi penulis di sini karena tidak harus Anda menulis tentang Peniron. Kalaupun judul blog ini harus diganti, semua bisa diatur asal ada kesepakatan. Bukan begitu?

Yang ikhlas ingin membagi waktu untuk nulis, silahkan Anda sampaikan melalui komentar dibawah ini.  Anda akan dengan senang hati kami daftarkan sebagai penghuni rumah bersama ini.

Mari menulis apa saja, dan mudah-mudahan blog ini akan menjadi milik siapa saja.


Kami tunggu partisipasinya..

08 November 2008

KERUSAKAN JALAN PENIRON SUDAH SANGAT PARAH

Jalan kabupaten jalur Karangpoh – Peniron – Kebakalan – Wonotirto – Batas Banjarnegara yang ada di desa Peniron mulai dari SMP N 2 Pejagoan sampai Balai Desa kondisinya semakin memprihatinkan. Kondisi jalan sepanjang 800 meter itu lebih mirip sawah karena penuh dengan kubangan dan lumpur. Apalagi dimusim penghujan seperti sekarang, pengendara motor perlu berhati-hati karena banyak kubangan air bercampur lumpur yang membuat warna motor seperti traktor.


Padahal, jalan itu adalah jalan kabupaten yang dilalui angkutan umum 2 trayek, ke Watulawang dan ke Wonotirto Karanggayam dan menjadi jalan utama desa-desa disebelah barat sungai Luk Ulo sehingga setiap hari ramai dengan lalu lalang kendaraan. Jalan ini juga menjadi jalur proyek jalan tembus Kebumen – Banjar.
Yang menyesakkan, SUDAH PULUHAN TAHUN jalan itu TIDAK PERNAH DIPERBAIKI dengan pengaspalan ulang kecuali hanya diurug pasir. Perbaikan jalan Tembono – Peniron dari dulu hanya berhenti sampai desa Jemur dan Kebagoran. Sementara jalan di Peniron yang baru tahun ini diperbaiki, pun tidak diperbaiki semua.


Sejak awal tahun 2007, ketika Pemkab menganggarkan untuk peningkatan jalan Tembono – Peniron dalam beberapa tahap, masyarakat Peniron ke utara selalu berharap akan menikmati jalan yang bagus seperti daerah-daerah lain. Tetapi sampai Tahap III di pertengahan tahun 2008, ternyata pekerjaan peningkatan jalan hanya sampai dekat SMPN 2 Pejagoan. Sisanya sepanjang 800 meter dibiarkan rusak.


Warga hanya bisa bertanya, ada apa ini? Bagaimana bisa perbaikan dan peningkatan jalan dari dulu seperti tidak pernah memihak warga Peniron? Bagaimana bisa, jalan yang tinggal 800 meter itu tidak masuk dalam perencanaan sebelumnya, padahal kerusakannya sudah parah bertahun-tahun? Lantas, kapan jalan rusak itu akan dibangun? Dan jika sekarang dibangunpun, jalan yang dibangun pada tahap-tahap kemarin sudah rusak, lantas kapan warga Peniron dan sekitarnya akan menikmati jalan bagus?


Bupati, Kepala Dinas, Camat dan Kades harusnya malu pada rakyatnya. Mudah-mudahan walaupun terlambat, ada perhatian dari pihak terkait. Atau karena menjelang Pemilu mudah-mudahan ada angin kepentingan politik bertiup ke utara.
Jika ternyata tidak juga perubahan, semoga masyarakat Peniron sadar, bahwa pilihan pada Pemilu seharusnya digunakan dengan cerdas agar punya nilai tawar di mata politisi dan pembuat kebijakan.


Atau kalau tidak, perlukah warga melakukan aksi simpatik dengan mencangkuli dan menanami jalanan yang lebih pantas sebagai sawah itu?

23 Oktober 2008

NGENTENI PEMILU 2009

Pemilu 2009 wis nang ngarep mata lan wis mlebu mangsa kampanye. Gendera partai-partai pulitik wis ngrubah warna dalan malah kaya-kaya garep ngganteni warna gendera abang putih. Wong pulitik wis mulai pada pamer paling apik, pamer paling bener, pamer paling pro rakyat. Padahal jan-jane kaya penginyongan wis wareg krungu janjine wong pulitik, walopun wong kue diblebed sarung, sorban lan peci. Nyatane mung maen nek mangsa kampanye tok.


Ngomentari pulitik pancen maen lan ora ana enteke, soale pada bae ngrasani si.. Lan maning, pulitik kue ya selera. Antarane aku karo rika juga bisa beda pandangan. Wong batir se kantor bae beda-beda koh. Ana sing bebeh ngomong pulitik, ana sing fanatik banget karo parte. Rika ngerti dewek nek wong fanatik, pokoke parte pilihan e nganti sa tokoh e ora ana salahe! Bener terus. Saking fanatic e, deweke lewih seneng ngurusi parte utawa golongane daripada mikirna desane dewek.

Kue beda karo inyong sing ora tau mantep karo parte. Inyong sing penting wong e. Ibarat numpang bis, walopun bis e gede tur apik tapi kondektur, kenet karo supir e ugal-ugalan inyong ya emoh melu. Lha nek wis ngerti gole nyupiri ugal-ugalan, terus gole narik karcis ngawur tapi tetep bae ana sing numpaki, sing rugi mbokan dewek. Padahal penumpang kue ibarat e raja sing bebas milih bis.

Pada bae karo pilihan partai, kena ngapa dewek ora gelem memposisikan dadi raja sing wenang milih? Malah milih dadi budak e parte pulitik? Kue mau pemikirane inyong, kena ngapa ora tau mantep karo parte. Soal e nang Indonesia tek biji urung ana parte sing bener. Apik e nang platform tok, tapi prakteke mung pada rebut kuasa.

Pulitik, sing jan-jane nang teori ne apik tapi praktek nang Indonesia (sikine) esih menghalalkan segala cara demi kekuasaan golongan. Kesejahteraan lan keadilan sing dadi tujuan utamane dinggo nek masa kampanye tok. Enteni bae nang Pemilu 2009 sedela maning.

BASA NGAPAK

Basa ngapak kue sebutan kanggo basa Jawa sing umum dinggo basa pedinan nang daerah Jawa Tengah bagian kulon. Inyong gole ngarani basa Jawa banyumasan. Bedane karo basa Jawa wetan (Jogja/Solo) utamane mung nang logat e. Minurut ahli basa, jare basa ngapak utawane basa banyumasan malah logat bahasa jawa sing paling tua dibanding logat bahasa Jawa liyane. Pendapat mau ditengeri seka ana logat basa ngapak kayata Inyong lan Rika sing asline seka basa Kawi, nenek moyang e basa Jawa. Seliyane kue, pengucapan a secara utuh nang basa ngapak, juga pada kaya basa sansekerta.

Basa ngapak juga dadi basa pedinan wong Bumen. Tapi nang Bumen daerah wetan terutama daerah Kutowinangun ngetan, basa pedinan lewih dipengaruhi basa wetan. Dadi wis ora ngapak maning walopun ya urung alus kaya Jogja/Solo. Tapi basa ngapak e wong Bumen juga mandan beda karo basane wong mBanyumas asli (karesidenan Banyumas). Bumen pancen dadi pertemuan budaya Jogja karo Banyumas, mulane tekan basane juga wis campuran. Campuran budaya mau sing mempengaruhi basa ngapak e wong Bumen mandan beda karo daerah karesidenan mBanyumas. Nek nang Bumen, mungkin ora beda, tapi nek rika tau urip nang Purwokerto, Cilacap apa Purbalingga, basa ne wong Bumen bisa ditengeri koh.

Sebagian wong nganggep, basa ngapak kue basane wong kelas loro. Beda karo basa alusan sing dianggep lewih mriyayi. Basa ngapak juga dianggep basa sing lucu, kasar lan kurang due unggah ungguh. Padahal, basa Jawa sing asli pancen ora ana bedane antara krama inggil karo krama ngoko. Basa Jawa dadi krama inggil, krama madya lan krama ngoko kue karena pengaruh keraton sing pancen karena bermental ptiyayi trus gawe bahasa nggo mbedakna kasta. Malah, men lewih alus maning, basa Jawa keraton karo bahasa rayat biasa bae mandan beda.

Mbiji basa ngapak ora cukup seka logat e sing keton kasar lan cenderung ngoko. Nang daerah Cilacap, Purwokerto utawa Purbalingga sing basa ngapak e lewih kentel, pancen mandan angel nemoni wong sing anggo basa krama madya utawane krama inggil nang pergaulan pedinan. Tapi menurutku, justru nang kono kue kelewihane basa ngapak. Kasar lan kurang unggah ungguh sejatine nggambarna watek asli golongan ngapak sing jujur, blakasuta, bebeh basa basi. Tulisane "ana" ya diwaca "ana", ora dilafalna "ono". Apa anane kue sing marahi wong ngapak nek ngomong keton asal metu. Bebeh basa basi kue sing marahi kaum ngapak ora tersinggung walopun ora dibasani.

Nah, bagi awake dewek sing basa ne ngapak, ora perlu isin diarani lucu utawane ndesa. Kue salah sijine faktor kenangapa basa ngapak ora bisa berkembang, soale kaum ngapak dewek isin anggo basane dewek apamaning ngembangna. Nek wong ngapak wis isin basa ngapak, berarti kue wong sing ora due budaya, ora due jati diri. Lha apa malah ora lewih cilaka sing kaya kue.

Ana ujar Jawa, jare ramaku basa kue busanane bangsa. Sing dimaksud, watek lan budi pekerti bangsa/menungsa kue dibiji sekang cara berbahasane. Dadi udu masalah ngapak karo ora ngapake, tapi unggah ungguh e dewek gole nganggo basa.

Nah kanggo sedulur-sedulur ngapak, tulung kue basane dewek aja ditinggal. Walopun ora populer kaya basa Jepang utawane inggris, basa ngapak kudu diuri-uri. Lan maning, mbuh kue basa alus utawa ngapak, kabeh mau sebagai warisan budaya sing adiluhung. Dewek kudu bangga, nenek moyang e dewek gemiyen hebat banget bisa ninggalna basa sing maen, udu basa kaya tarsan.

Kanggo sedulur-sedulur kaum ngapak nang Bumen apa nang perantoan, ayuh bersatu dalam ngapak. Tapi nek pada gawe paguyuban Bumen ya aja didasari karena kesamaan basa ngapak e tapi lewih karena kepedulian karo asal daerahe. Soal e Bumen kue ora kabeh ngapak. Budaya wetan karo kulon kali ya wis mandan beda, aja nganti ana arogansi mayoritas. Eling, pada pada wong Bumen aja salip salipan. hehe.. Sing pungkasan, ayuh bangga berbahasa ngapak, terutama ngapak khas Kebumenan. Minimal, ayuh bersatu dalam ngapak nang kene. hehe